E-ISSN 2459-1459
Orijinal Makale
Terfezia claveryi Metanol Ekstrelerinin Antioksidan, Anti-üreaz Aktiviteleri ve İnsan Lenfosit Hücreleri Üzerindeki Genotoksik Etkileri
1 Marmara University Pharmacy Faculty, Pharmacognosy Department, İstanbul, Turkey  
2 Marmara University Pharmacy Faculty, Pharmaceutical Toxicology Department, İstanbul, Turkey  
3 Marmara University Pharmacy Faculty, Pharmaceutical Botany Department, İstanbul, Turkey  
Clin Exp Health Sci ; : -
DOI: 10.5152/clinexphealthsci.2017.651
Anahtar Kelimeler: T. claveryi, genotoksik, antioksidan, anti-üreaz, maserasyon, ultrasonik banyo
Özet

Amaç: Terfezia claveryi koyu kahve renkli bir trüf mantarı olup, Türkiye’de gıda olarak kullanımı oldukça yaygındır. Bu yüzden, mantarın biyolojik aktivitelerinin ve toksitesinin incelemesi önemli bir husustur. Bu çalışma ile T. claveryi metanol ekstrelerinin antioksidan, anti-üreaz aktivitelerinin araştırılması ve her bir ekstrenin genotoksisitesinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

 

Yöntemler: Metanol ekstrelerinin antioksidan aktiviteleri 2,2-difenil-1-pikrilhidrazil (DPPH), 2,2’-azinobis-(3-etilbenzotiazolin-6-sulfonik asit) (ABTS) ve demir (III) iyonu indirgeme antioksidan gücü (FRAP) yöntemleri ile incelendi. Ekstrelerin toplam fenolik bileşik içeriği Folin-Ciocalteu reaktifi (FCR) ile tayin edildi. Metanol ekstrelerinin anti-üreaz aktiviteleri indofenol yöntemi ile değerlendirildi. Ayrıca, T. claveryi ektrelerinin DNA hasarı üzerindeki etkisi alkali comet tekniği ile insan lenfosit hücrelerinde incelendi.

 

Bulgular: UM ekstresi, MM ekstresinden daha güçlü DPPH radikal süpürücü aktivite gösterdi [radikalin % 50’sinin inhibisyonunu sağlayan madde konsantrasyonu (IC50): 0.77±0.01 mg/mL, 1.17±0.02 mg/mL, sırasıyla p<0.0001]. Fakat her iki ekstrenin standarda göre daha düşük radikal süpürücü aktivite gösterdiği tespit edildi (p<0.0001). Her iki ekstrenin farklı konsantrasyonlarının çözücü DMSO ile kıyaslandığında DNA hasarına yol açtığı (p<0.0001) ve MM ekstresi ile inkübe edilen hücrelerde total comet skorunun yüksek bulunduğu saptandı (p<0.05). UM ekstresi, MM ekstresinden daha yüksek demir (III) iyonu indirgeyici ve anti-üreaz aktivite göstermekle beraber fark istatistiksel anlamlı bulunmadı ve her iki yöntemde de ekstrelerin pozitif kontrollerden daha düşük aktivite gösterdiği saptandı (p<0.0001).

 

 

Sonuç: T. claveryi metanol ekstreleri lenfositler üzerinde genotoksisiteye neden olmaktadır ve her iki ekstre standartlara göre düşük antioksidan aktivite göstermektedir. Bu ön çalışmanın sonuçlarını ileri çalışmalarda farklı hücre dizilerinde doğrulanması gerekmektedir.

Anahtar Kelime
Yazarlar
Tümü
Yazar Köşesi
Anket
AVES | Copyright © 2018 Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü | Son Güncelleme: 18.04.2018